Jakie normy obowiązują, gdy część przewozu jest na potrzeby własne?
Zamieszczono: 2008/10/16, Patryk Gust
Czasami kierowca w jedną stronę jedzie z transportem na potrzeby własne, a w drugą – zarobkowo. Jakich norm ma przestrzegać?
Zgodnie
z ustawą o czasie pracy kierowców w systemie równoważnym kierowca
zatrudniony w transporcie drogowym może pracować w ciągu doby do 10
godzin, natomiast kierowca wykonujący przewóz na potrzeby własne do 12
godzin.
Zdarza się jednak, że samochody w transporcie
międzynarodowym z Polski wiozą Twój towar do klientów w Europie, a w
drodze powrotnej ładunek w ramach usługi transportowej na zlecenia
różnych firm spedycyjnych. Których norm czasu pracy powinni
przestrzegać wówczas kierowcy?
Co mówią na ten temat przepisy?
W
art. 15 ustawy o czasie pracy kierowców widnieje zwrot: „kierowcy
zatrudnieni w transporcie drogowym”, co sugeruje, że rozstrzygający
jest rodzaj transportu prowadzonego przez firmę, a nie konkretnego
przewozu wykonywanego w danym dniu. A zatem kierowcy zatrudnieni w
firmach posiadających licencję na transport drogowy powinni pracować w
równoważnym czasie pracy do 10 godzin.
Jak to wygląda w praktyce?
Jak to wygląda w praktyce?
W
praktyce to zagadnienie budzi wiele wątpliwości. Część inspektorów
pracy stoi na stanowisku, że decydujący powinien być faktyczny rodzaj
transportu wykonywanego w danym dniu.
Jednak w trakcie
kontroli czasu pracy przez PIP inspektor zazwyczaj nie wie, czy
konkretnego dnia kierowca wykonywał w rzeczywistości przewóz na
potrzeby własne, czy w ramach transportu drogowego. Ustalenie tego jest
możliwe tylko na podstawie analizy dokumentów transportowych, które nie
podlegają kontroli PIP.
Ponadto jeśli przyjmiemy, że pogląd ten jest słuszny, kierowcy powinni pracować w niektóre dni do 10 godzin, a w inne do 12 godzin, w zależności od wykonywanego zadania przewozowego. Największy problem sprawi ustalenie, co zrobić, gdy kierowca podczas jednego przewozu podlega obu tym normom: za granicę wiezie towar w ramach przewozów na potrzeby własne, a z powrotem w charakterze usługi transportowej. W takim przypadku konsekwentnie należałoby przyjąć, że jadąc w tamtą stronę, może pracować do 12 godzin, a wracając – tylko do 10 godzin.
Bezpieczniej jest więc uznać, że przewoźnik posiadający licencję na transport drogowy powinien organizować wszystkie przewozy, biorąc za podstawę 10-godzinny czas pracy w ciągu dnia w systemie równoważnym. Argumentem za tą tezą jest również brak dostępu inspektora pracy do listów przewozowych i innych dokumentów transportowych, na których podstawie mógłby rozstrzygnąć, czy dany przewóz spełnia warunki transportu na potrzeby własne.
Podstawa prawna
Ponadto jeśli przyjmiemy, że pogląd ten jest słuszny, kierowcy powinni pracować w niektóre dni do 10 godzin, a w inne do 12 godzin, w zależności od wykonywanego zadania przewozowego. Największy problem sprawi ustalenie, co zrobić, gdy kierowca podczas jednego przewozu podlega obu tym normom: za granicę wiezie towar w ramach przewozów na potrzeby własne, a z powrotem w charakterze usługi transportowej. W takim przypadku konsekwentnie należałoby przyjąć, że jadąc w tamtą stronę, może pracować do 12 godzin, a wracając – tylko do 10 godzin.
Bezpieczniej jest więc uznać, że przewoźnik posiadający licencję na transport drogowy powinien organizować wszystkie przewozy, biorąc za podstawę 10-godzinny czas pracy w ciągu dnia w systemie równoważnym. Argumentem za tą tezą jest również brak dostępu inspektora pracy do listów przewozowych i innych dokumentów transportowych, na których podstawie mógłby rozstrzygnąć, czy dany przewóz spełnia warunki transportu na potrzeby własne.
Podstawa prawna
- Artykuły: 7 ust. 2 pkt 3 oraz 33 ust. 2 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym.
- Artykuł l5 ustawy o czasie pracy kierowców.
Łukasz Prasołek
asystent sędziego w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych
i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego,
specjalista z zakresu czasu pracy kierowców,
w latach 2004–2006 pracownik Departamentu Prawnego
Głównego Inspektoratu Pracy
zajmujący się zagadnieniami czasu pracy kierowców
Łukasz Prasołek
asystent sędziego w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych
i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego,
specjalista z zakresu czasu pracy kierowców,
w latach 2004–2006 pracownik Departamentu Prawnego
Głównego Inspektoratu Pracy
zajmujący się zagadnieniami czasu pracy kierowców
Źródło: www.firmatransportowa.pl
